Fabulous Valencia
Zo direct vlieg ik terug naar Nederland.
Ik was de afgelopen weken in Valencia. Dat was eigenlijk niet de bedoeling. Ik zou naar Miami gaan, op een cruise met Michael Franti & Spearhead — mijn favoriete band — maar de grens ging pas open de dag nadat de cruise was afgelopen. Ik had twee weken naar Mexico kunnen gaan om dat trucje te omzeilen, maar dat doe ik niet. Ik ga ergens naartoe met een intentie. Of niet.
Dus koos ik Valencia. Een stad die al dertig jaar op mijn lijstje stond.
En ik ben blij dat ik koos.
Wat ik het fijnste vind aan een paar weken weg zijn, is wat het met je hoofd doet.
Je normale doen valt weg. De keuzes die je thuis automatisch maakt — wat trek je aan, waar ga je heen, wat moet er nog — die bestaan hier niet. Ik reis licht. Een klein koffertje. Een rugtas. Ik heb wat ik nodig heb en verder niks. En dat geeft zoveel ruimte.
Ik sta vroeg op. Loop de stad in. Soms loop ik 10.000 stappen, soms 13.000. Ik verwonder me, maak foto's, probeer met mensen te kletsen. Ik verdwaal niet. Ik loop tot ik moe ben.
Mijn werk past ertussen. Want ik heb mijn bedrijf ingericht op mijn leven — niet mijn leven op mijn bedrijf.
Als jij dat ook wil? Dat gesprek ga ik graag aan. → catcolnot.com
Mijn Valencia highlights — puur persoonlijk:
Ciudad de las Artes y las Ciencias Ik stond hier op mijn eerste ochtend en dacht: dit is precies hoe vrijheid eruitziet. Futuristisch, luchtig, groots. Ontworpen door Santiago Calatrava — een Valenciaan nota bene. Ga er vroeg heen, voor de groepen toeristen arriveren. De reflecties in het water om 8 uur 's ochtends zijn goud.
Mercado Central Dit is mijn soort plek. Verse tomaten, lokale kaas, mensen die gewoon boodschappen doen. De architectuur is prachtig maar het zijn de kraampjes die je de stad laten proeven. Letterlijk. Ik kocht olijven en at ze op een bankje buiten. Beste lunch ever.
Barrio del Carmen Verliefde stad in een stad. Smalle straatjes, muurschilderingen, tafeltjes buiten tot laat. Ik ben hier elke avond naartoe gegaan. Gewoon omdat het kon. Omdat ik nergens heen hoefde.
Jardín del Turia Negen kilometer groen door de stad, op de plek waar vroeger de rivier liep. Ik huurde een fiets en reed hem van begin tot eind. Onderweg stopte ik bij een fontein, sprak ik een hond aan, en zat ik twintig minuten in de zon zonder mijn telefoon.
Dat soort dingen maak je ook niet thuis mee.
Playa de la Malvarrosa Het strand is breed, goudkleurig en op tien minuten fietsen van het centrum. Op een doordeweekse dag in november bijna leeg. Ik ging er op mijn laatste ochtend naartoe. Voetjes in het zand. Uitzicht op zee. En het besef: dit is precies goed zo.
Ik vlieg straks terug. Met een vol hoofd en een leeg koffertje,
Valencia, je was fabulous.
Wil jij jouw eigen versie van dit rijke leven bouwen? Op catcolnot.com lees je hoe ik je daarmee help.
